واقعیت این است: آفتاب گردان در ابتداء دانه ی سیاه خشکیست برحسب اتفاق یا اختیار در دل خاک ، باید آفتاب بتابد و آب نرمش کند و آفتاب بتابد و آب نرمش و آفتاب و آب و آفتاب و آب و....تا بروید و رشد کند و قد بکشدو قد بکشد و قد بکشد و شکوفا شود و آنگاه آفتابگردانِ آفتابِ عشق شود.  آفتاب اگر آفت

باز پناهنده ام به نوشتار در نیمه های شب . چه خوب شد در این دنیای بیسوادی لا اقل سواد نوشتن دارم تا دراین صفحه که خواننده ای هم ندارد برای ارواح بنویسم بلکه سبک شوم . روزی روزگاری سرشار بودم اما اکنون تهی . سرشار از علاقمندیهای مختلف که همه اش ناکام و ناکارامد . همه را دور میریزم در این شب تار که نه آفتابی هست و نه آفتابگردانی.  + نوشته شده د